Das niet zo makkelijk! Geluks dromen, een nachtmerrie is vervelend, dat weten we allemaal. Je hebt natuurlijk liever een geluksdroom. Dat is een droom die je een lekker gevoel geeft. In zon droom maak je leuke dingen mee. Dingen die je gedaan hebt en nog een keer wilt beleven. Of juist dingen die je graag wilt doen.

dromen over ratten een diepe slaap bent, droom. En probeer dan die oude droom maar weer eens op te pakken.

Laat diegene dan gewoon slapen. Vooral niet wakker maken! Meestal wordt diegene vanzelf wakker en merken slaapt daarna gewoon verder. Hopelijk heeft hij of zij dan een fijnere droom! Een droom anti die niet. Heb je wel eens meegemaakt dat je wakker werd uit een heel leuke droom? En dat die droom nog niet af was? Je wilt hem dan dolgraag afdromen. Gewoon, om dat leuke gevoel vast te houden. Of omdat je nieuwsgierig bent hoe de droom gaat aflopen.

dromen over ratten

Dromen en hun betekenis


Ik ga mijn spreekbeurt houden over dromen omdat iedereen het wel eens doet ik dus ook en daarom vond ik het wel interessant. Iedereen droomt ongeveer 4 of vetten 5 keer per nacht. Dat zou je nooit denken want de meeste dromen onthoudt je niet. Soms onthoud je een droom wel, dan denk je dat hij heel lang duurt maar eigenlijk duurt het maar zon 5 minuten. De meeste mensen dromen om dingen uit hun leven nog een keer mee te maken kopen of om dingen te verwerken maar dat is voor iedereen anders. Praten in je slaap, soms lijken dromen zo echt dat mensen huilen of schreeuwen in hun slaap. Lig je toevallig bij zo iemand op de kamer?

Dromen over ratten : wat betekent het als je droomt over


Na wat advies van de receptioniste, die overigens alleen maar onverstaanbaar Portugees spreekt, loop ik de straat. Wat een enorm gemis eigenlijk, dat ik me nu niet meer in het Spaans verstaanbaar kan maken de rest van mijn reis. Iedereen hier in Brazilië spreekt Portugees, wat voor mij niet veel meer is dan een onbegrijpbare mix tussen Russisch, Spaans en Hebreeuws. Er zijn hier en daar wel wat woorden die denk te kunnen verstaan, maar net als ik denk dat ik snap waarover het gaat raak ik de draad weer kwijt. Ik besef nu pas hoe goed ik me eigenlijk kon redden in het Spaans de afgelopen maanden, die cursus is echt zeer de moeite waard geweest. Mijn wandeling naar de supermarkt voert me langs de tippelzone die we eerder zagen, waar ik nog even met verbazing over mijn schouder kijk naar de schaars geklede dames die over de vieze afgebrokkelde stoep flaneren. Dit is voor het eerst op mijn reis dat ik prostitutie tegenkom en ze winden er hier geen doekjes om (letterlijk).

dromen over ratten

Hoewel de busrit best aardig was hebben we toch weer onze portie bijslaap nodig op een stomach zacht bed (horizontaal kunnen liggen is een eindhoven groot goed). Slechts een paar blokken vanaf het busstation, dat overigens vlakbij de binnenstad ligt, vinden we ons paradijsje; een tweepersoons kamer met badkamer en dat voor maar 14 euro per persoon per nacht. De lage prijs en de hoeren die om de hoek van het hotel op straat staan te tippelen neem ik voor lief, maar doen Renee een beetje huiveren. De ongelovige maar gemeende glimlach die de receptioniste ons gaf wanneer ze bij het inchecken hoorde dat we uit Nederland komen sterkt ons vermoeden dat het hier om een soort van escorthotel gaat waar nog nooit een toerist een voet over de drempel heeft gezet. Ik bewandel echter graag de ongerepte paden en daar hoort dit etablissement dus ook bij.

Daarnaast krijgen we spontaan vier euro korting op onze kamerprijs, die toch al niet zo hoog. De overige (pees)kamertjes in het hotel staan allemaal leeg en worden waarschijnlijk eerder per uur dan per dag verhuurd. Ik vind het eigenlijk wel een leuke wending in mijn reisverhaal, zo'n hoerenhotel, en gelukkig weet ik renee ervan te overtuigen om het eens een nachtje aan te zien, op proef. We slapen eens goed bij op onze peeskamer en rond een uurtje of twee lopen we richting het centrum van de stad om wat te gaan eten. Veel verder dan halverwege komen we niet, want de blaas van Renee gunt ons geen ommetje en een uurtje later liggen we weer op bed. We doen het anders; ik ga op zoek naar een supermarkt voor eten en Renee houdt haar schoonheidsslaapje met het toilet binnen handbereik.

Dromen : muizen, ratten betekenis en uitleg

We worden vergezeld door wat zwerfhonden, een kat, twee nederlanders en een groep Braziliaanse meiden, die allen op weg zijn naar Florianopolis (op de dieren na dan). We hebben erover gedacht om direct door te reizen naar dat strandoord, maar vooral Renee is niet echt gecharmeerd van het idee om 15 uur in de bus te moeten zitten. Ik ben wel erger gewend, maar uiteindelijk kan ik toch vrede sluiten met de eindbestemming die we binnen 8 busuurtjes zullen bereiken; Porto Alegre. Onze nachtbus vertrekt volgens planning.00 uur en gelukkig stoppen we onderweg nog even voor een tweede stempeltje in ons paspoort aan de andere kant van het dorp. Het is zo ver, de Braziliaanse stempel staat in mijn paspoort, het einde komt (helaas) in zicht. Al vroeg komen we aan in Porto Alegre. Rond een uur of acht in de ochtend lopen we bebackpackt (is dat een woord?) over straat in de hoop op een goedkoop hostel dat ons vroeg op de dag laat kopen inchecken.

dromen over ratten

M : Dromen over Ratten, betekenis

De tamelijk professionele eerste hulp van een kleine dokterskliniek zit wonder boven wonder op slechts twee blokken van het pleintje af en na een klein plasje in een potje en wat temperaturen wordt de door ons geopperde diagnose bevestigd; blaasontsteking. Om de blaasontsteking te lijf te gaan halen we bij een nabijgelegen farmacie voor vijf dagen pillen, toch fijn dat we hier zo dichtbij hulp hebben kunnen zoeken. Een Uruguayaanse dokterservaring rijker en honderd dollar armer vervolgen we onze weg naar het busstation, waar we horen dat we ons paspoort nog moeten laten afstempelen bij de Uruguayaanse grens. Het is hier allemaal een beetje onduidelijk in dit drukke dorpje, dat exact op de grens ligt, maar het lijkt erop dat we een flink eindje moeten gaan lopen. De ene helft van het dorp is Uruguayaans, de andere helft Braziliaans, maar de twee grensposten waar afgestempeld moet worden liggen ver buiten het dorp, de én ten noorden, de ander ten zuiden. Om Uruguay officieel te verlaten moeten we dus zo'n drie kilometer terug lopen; zoiets vreemds heb ik nog nooit meegemaakt. Wat stom dat onze buschauffeur niet even heeft kunnen stoppen bij de grenspost die we zojuist nog zijn gepasseerd. Het is knap warm tijdens de wandeling die we vervolgens maken, gelukkig hebben we onze backpacks (tegen betaling) op kunnen slaan best op het busstation. Die avond zitten we weer in het busstation, met een verse stempel in ons paspoort en een goed gevulde maag.

We krijgen de andere stranden te zien dan de onze (die overigens een stuk kleiner of drukker zijn) en het fort, waar het eigenlijk allemaal om te doen is hier in het park. Erg leuk zo'n rondleiding, helemaal omdat ik toch wel een beetje nieuwsgierig was naar het fort en de hoop om het te kunnen zien eigenlijk al een beetje had opgegeven. In de auto komen we erachter dat de afstanden in het park enorm zijn en we zeker een volle dag nodig zouden hebben gehad om het fort te voet te bezoeken vanaf onze voormalige kampeerplek. Bij de entree van het nationale park zeggen we gedag tegen het aardige stel en stappen na een chipsontbijt (sorry mam, iets anders was er niet) in de bus naar Chui, een grensplaatsje in het noordoosten van Uruguay. Na wat voelt als een kwartiertje maar uiteindelijk toch een klein uurtje blijkt te zijn, arriveren we bij een klein pleintje, exact het formaat dat je bij een dorpje als Chui verwacht. Gezellige bedrijvigheid is de juiste omschrijving voor wat we zien, maar Renee kan er nog niet echt van genieten. We zijn de bus nog niet uit of ze sprint al naar het dichtstbijzijnde toilethuisje om voor de zoveelste keer vandaag naar het toilet te gaan. Wanneer het toilethuisje nog twee keer door Renee is bezocht in de vijftien minuten die volgen vinden peeling we het toch echt tijd om een dokter op te gaan zoeken en we gaan op pad.

Droom over ratten en muizen

Company, resources, plans products, apps. Vandaag is het helaas alweer tijd om Uruguay te verlaten. In slechts een paar dagen hebben we kennis kunnen maken met de Uruguayaanse cultuur en het Uruguayaanse landschap en dat is ons goed bevallen. Dat de mensen hier vriendelijk en behulpzaam zijn wordt bij ons vertrek deze ochtend nog eens extra bevestigd. Nadat we in alle vroegte onze tent hebben ingepakt (rond.00 uur, we verkeerden in de veronderstelling dat het dan nog lekker koel zou zijn buiten, nou niet dus) en met onze bagage klaarstaan om naar een telefooncel te lopen om een taxi te bellen. Het had niet mooier gekund, nu hoeven we niet te slepen met al onze zware spullen en we worden even later zelfs als een prinselijk paar rondgeleid door de delen van het park die we nog niet gezien hebben. Het aardige jonge stel dat onze lift verzorgt vindt namelijk dat we dit park niet kunnen verlaten zonder alles gezien te hebben, ook al betekent dat dat we zeker 15 minuten extra onderweg zijn.

Dromen over ratten
Rated 4/5 based on 548 reviews